σχετικά άρθρα



  • ετικέτες


    blogging claudia aradau creative commons facebook geert lovink michel bauwens olpc p2p trafficking Venanzio Arquilla web2.0 wikileaks wikipedia Γαλλία ΕΕ ΕΚΦ ΗΠΑ Λατινική Αμερική Μεγάλη Βρετανία ΟΗΕ ΠΚΦ Τουρκία ακτιβισμός ανθρωπισμός ανθρωπολογία ανθρώπινα δικαιώματα ανοικτές υποδομές ανοικτή πρόσβαση αραβικές εξεγέρσεις αριστερά αρχιτεκτονική ασφάλεια βασίλης κωστάκης βιοτεχνολογία δημιουργικότητα δημοκρατία δημόσια αγαθά δημόσιοι χώροι διανεμημένη-ενέργεια διαφάνεια εθνικισμός εκπαίδευση ελεύθερα δεδομένα ελεύθερο λογισμικό ελλάδα ενέργεια επισφάλεια εργασία ηθική θεωρία δικτύων θρησκεία θυματοποίηση ιταλία καθημερινή ζωή καινοτομία καπιταλισμός κλιματική αλλαγή κοινά αγαθά κοινωνία πολιτών κοινωνική δικαιοσύνη κοσμοπολιτισμός κρίση αντιπροσώπευσης λαϊκισμός λογισμικό λογοδοσία μετανάστες μετανθρωπισμός μη-γραμμικότητα μη πολίτες μουσική νέα μέσα νέλλη καμπούρη νεοφιλελευθερισμός ντιζάιν οικολογία οικονομικές στατιστικές οικονομική κρίση παγκοσμιότητα πειρατεία πνευματικά δικαιώματα πολιτισμικές διαφορές πρόνοια πόλεις σεξουαλική εργασία σοσιαλδημοκρατία σοσιαλισμός συλλογική νοημοσύνη συμμετοχική δημοκρατία συμμετοχική κουλτούρα συνεργατική γνώση σύνορα τέχνη ταχύτητα υπηκοότητα φιλελευθερισμός φύλο χαρτογράφηση χρέος χώρος ψηφιακά δικαιώματα

    Re-public στο

    Προτάσεις για μια προοδευτική διακυβέρνηση: Οι σοσιαλδημοκράτες σχεδιάζουν το μέλλον


    minority report

    της Πωλίνας Λάμψα

    Τέλος εποχής. Η οικονομική κρίση άλλαξε καθοριστικά τα δεδομένα γιατί είναι και κοινωνική, πολιτική, πολιτιστική επισημαίνει ο Massimo D’Alema. Έθεσε αμετάκλητα σε αμφισβήτηση την ορθόδοξη σκέψη για τις σχέσεις ανάμεσα στα κράτη και τις αγορές, για την εθνική και παγκόσμια κατανομή της εξουσίας, κατά τον David Miliband. Παράλληλα, αποτέλεσε εγερτήριο λάκτισμα για τους σοσιαλιστές, σοσιαλδημοκράτες και εργατικούς, που μετά από χρόνια «ιδεολογικής ανορεξίας» βρέθηκαν αντιμέτωποι με μια κοινωνία που δεν ζητάει μόνο αποτελεσματικές πολιτικές, αλλά χρειάζεται αξίες. Η “πολιτική είναι μια υπόθεση αξιών” υπογραμμίζει ο Ibrahim Baylan, μετανάστης τουρκικής καταγωγής που έγινε πρόσφατα Γενικός Γραμματέας του σουηδικού Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος. Οι αξίες, όμως, πρέπει να μεταφράζονται σε αποτελεσματικές πολιτικές, γιατί οι πολίτες δεν κρίνουν πλέον μόνο από την παραδοσιακή η συναισθηματική σχέση που έχουν με τα κόμματα. Περιμένουν άμεσα και απτά αποτελέσματα.


    Η κρίση ανέδειξε τις αδυναμίες του νεοφιλελεύθερου μοντέλου , τη σημασία του επιτελικού ρόλου του κράτους, τα αδιέξοδα που δημιουργεί μια κοινωνία χωρίς ευαισθησία. Σήμερα περισσότερο από ποτέ κατανοούμε γιατί χρειάζεται μια ηθική των οικονομικών πολιτικών, όπως γράφει ο Jean-Christophe Cambadelis, από την ηγετική ομάδα του γαλλικού Σοσιαλιστικού Κόμματος. Η “προοδευτική κοινότητα ιδεών” βρίσκεται μπροστά στην πρόκληση να παράξει καινοτόμες πολιτικές με αξιακά χαρακτηριστικά.


    Να ενισχύσει και να συνδέσει τη δημοκρατική διακυβέρνηση με μια βιώσιμη οικονομία, ώστε να ενδυναμώσει τις βασικές αξίες των προοδευτικών δυνάμεων , την κοινωνική δικαιοσύνη και την αλληλεγγύη , όπως τονίζει ο Πρόεδρος του πανευρωπαϊκού think – tank FEPS, Ernst Stetter. Να υλοποιήσει πολιτικές που συνδυάζουν, για παράδειγμα, τον προβληματισμό για το περιβάλλον με τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας.


    Σύμφωνα με τον Kemal Dervis, πρώην Πρόεδρο του United Nations Development Fund (UNDP), η μετάβαση σε μια οικονομία χαμηλού άνθρακα αποτελεί μοναδική ευκαιρία για την προώθηση καινοτομιών και για τη δημιουργία πράσινων θέσεων εργασίας. Τα παραδείγματα είναι πολλά και εφαρμόσιμα – δεν έχει κανείς παρά να δει τις ισπανικές προτάσεις που περιγράφει ο Πρόεδρος του IDEAS Jesus Caldera ή τις βελγικές προτάσεις που αναλύει ο Elio Di Rupo.


    Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν προσπάθειες που, συνδυάζοντας το παγκόσμιο με το τοπικό , καταλήγουν σε πρωτοβουλίες στην τοπική αυτοδιοίκηση – όπως αυτές που εφαρμόζει η Segolene Royal στην περιφέρεια του Poitou- Charentes – για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής. Για να πετύχουν όλες αυτές οι πολιτικές, πρέπει να βασίζονται στη συνεργασία των κοινωνικών εταίρων, έτσι ώστε να επιτευχθεί η σύναψη κοινωνικών συμφωνιών που θα διασφαλίσουν την απασχόληση, υπενθυμίζει, με βάση την εμπειρία του, ο Olaf Scholz, που ήταν, μέχρι πριν από λίγες μέρες, υπουργός Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων της Γερμανίας.


    Στη χώρα μας, στην Ελλάδα, το ΠΑΣΟΚ έγκαιρα εξερεύνησε μερικές από τις ενδιαφέρουσες, καινοτόμες ιδέες της σύγχρονης σοσιαλδημοκρατικής αριστεράς, όπως δείχνουν οι βασικές πολιτικές προτεραιότητες της σημερινής κυβέρνησης. Σε αυτό συνέβαλε και ο κομβικός ρόλος του Γιώργου Παπανδρέου στη μεγάλη οικογένεια των κομμάτων της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, που επιτρέπει μια προνομιακή σχέση με την προοδευτική “κοινότητα ιδεών”.


    Μια “κοινότητα ιδεών”, που ορισμένοι εκπρόσωποί της συμμετέχουν στο σημερινό αφιέρωμα του Βήματος Ιδεών και του Re-Public, και η οποία αγκαλιάζει όλες τις γωνιές του πλανήτη . Παρακολουθεί με ιδιαίτερο ενδιαφέρον τις προσπάθειες του Andres Velasco- παιδί θαύμα στο τιμόνι του Υπουργείου Οικονομικών της Χιλής, που έσωσε τη χώρα του από τις συνέπειες της οικονομικής κρίσης.


    Συζητά σε τακτική βάση με τους σοσιαλιστές που ηγούνται σημαντικών διεθνών οργανισμών, όπως ο Juan Somavia, ο οποίος επέβαλε την απασχόληση στην ατζέντα του G20. Επιχειρεί να εντάξει στον προβληματισμό της πολιτικές ενάντια στις πανδημίες, όπως αυτές που αναλύει η Επίτροπος Υγείας Ανδρούλα Βασιλείου, για να είναι προετοιμασμένη απέναντι σε όλων των ειδών τις κρίσεις. Και φυσικά ανταλλάσει καλές πρακτικές, όπως οι μέθοδοι οικοδόμησης ενός Ανοικτού Κόμματος.


    Το Ανοικτό Κόμμα αποτελεί προϋπόθεση για την εφαρμοσμένη σύγχρονη σοσιαλδημοκρατία, τονίζει, εμπνευσμένος από την εμπειρία του στο τιμόνι του SPD, ο Mattias Platzeck. Με δυο λόγια, το μεγάλο ζητούμενο για τα προοδευτικά κόμματα σήμερα, τονίζει ο Γραμματέας της Σοσιαλιστικής Διεθνούς Luis Ayala, είναι η ανανέωση του περιεχομένου της πολιτικής μέσα σε ένα πλαίσιο που δεν προδίδει τον ιδεολογικό τους προσανατολισμό. Μόνο έτσι μπορεί να απαντηθεί το ερώτημα των διαχωριστικών γραμμών, που έχει στοιχίσει ακριβά μέχρι τώρα σε αρκετά σοσιαλιστικά κόμματα. Τέλος εποχής, λοιπόν. Η επόμενη μέρα της οικονομικής κρίσης βρίσκει τα προοδευτικά κόμματα και κυβερνήσεις να εγκαινιάζουν ένα νέο, δημιουργικό κύκλο, που δεν μπορεί παρά να είναι φορέας αισιοδοξίας. Οι σοσιαλιστές σχεδιάζουν το μέλλον.




    Αφιέρωμα: εισαγωγή - Προτάσεις για μια προοδευτική διακυβέρνηση, Προτάσεις για μια προοδευτική διακυβέρνηση
    Ετικέτες: ,

    |
    3 Σχόλια »

    3 σχόλια

    1. Ο/Η Jason1917 :
      April 9th, 2010 at 11:28

      χμ ενδιαφερουσα αποψη οτι το ΠΑΣΟΚ ειναι ακομα σοσιαλδημοκρατικο. Οχι οτι η σοσιαλδημοκρατια δεν καταληγει παντα να πηγαινει με το μερος του κεφαλαιου ως “αναγκαιο κακο”, ως η “ρεαλιστικη λυση”. Απλα η καταργηση του 14 μισθου, το καθεστως τρομοκρατιας (συλληψεις αθωων οπως ο Μαριος Ζ απλα επειδη ειχε ραστα, ανοχη στους φασιστες οπως στους Αμπελοκηπους με τους αυτονομους εθνικιστες, ισχυρη παρουσια αστυνομιας κτλ), οι λαικισμοι του τυπου “ευπατριδης που χαριζει το μισθο του στην χωρα”, το οτι η Ελλαδα ειναι στις τρεις πρωτες χωρες παγκοσμιως σε εξοπλισμους την ιδια ωρα που οι τραπεζιτες και οι βιομηχανοι σημειωνουν αμυθητα κερδη δε μοιαζει σε τιποτα με σοσιαλ η δημοκρατικο. Ουτε για κρατικοποιησεις μιλαμε, ουτε για ενισχυση του δημοσιου ουτε για λεφτα στην παιδεια και την υγεια αντι για τους εξοπλισμμους. Πρασινη αναπτυξη και πρασινα αλογα, τιτλος αριστερου αρθρου. Εχουμε φυγει απο το ’80 που και παλι οι κατακτησεις γινονταν με αγωνας.
      Μια η λυση, μαζικοι εργατικοι αγωνες μεχρι τη νικη!


    2. Ο/Η Δημήτρης Συριόπουλος :
      May 7th, 2010 at 21:35

      Η 6η Μάη είναι η αποφράδα ημέρα του Παπανδρέου
      Διάλεξε με πρόθεση τις επιλογές του φιλελευθερισμού.
      Δεν μπορεί να υπηρετήσει τις αγωνίες-ανάγκες των αδυνάτων της ελληνικής κοινωνίας
      το ΠΑΣΟΚ δεν του ανήκει.
      Οι άνθρωποι της εργασίας της δημιουργίας συλλογικού πλούτου αλληλεγύης και αξιών ζωής θα ανοίξουν το δρόμο για δημοκρατία αξιοπρέπεια αξιοπιστία ζωή με σεβασμό στο περιβάλλον Διεθνιστική αλληλεγύη των αδυνάτων
      Δημήτρης Δυτική Αθήνα


    3. Ο/Η Ya_Chara :
      September 30th, 2010 at 14:04

      Ο κόσμος αλλάζει και πρέπει να αποφασίσουμε αν θα ακολουθήσουμε τις εξελίξεις ή αν θα παραμείνουμε αγκυλωμένοι σε στερεότυπα του παρελθόντος.
      Όποιος νομίζει ότι ο Γ. Παπανδρέου είχε τη ελεύθερη δυνατότητα να διαλέξει ανάμεσα στη σύμπλευση με το παγκόσμιο οικονομικό και φιλελεύθερο κατεστημένο, ή την μοναχική αντίσταση απέναντι σ’ αυτό, με τη σημαία του σοσιαλισμού ηρωικά υψωμένη, τότε είναι βαθιά νυχτωμένος!
      Οι παγκόσμιοι καπιταλιστές μας περίμεναν στις γωνίες για να μας πτωχεύσουν σε μία μέρα! Και όταν μιλάμε για πτώχευση, παρακαλώ να μη σφυρίζουμε αδιάφορα, σαν να είναι κάτι που μπορεί κανείς να αντιμετωπίσει πιο εύκολα από το ΔΝΤ. Αν δεν πληρωθούν οι συντάξεις ή οι μισθοί, έστω και για ένα μήνα, τότε οι συνέπειες κοινωνικά θα είναι τεράστιες, απρόβλεπτες και ενδεχομένως ιδιαίτερα βίαιες.
      Πιστεύει άλλωστε κανείς, ότι μία χώρα σαν την Ελλάδα μπορεί -όντας μέλος όλων σχεδόν των παγκόσμιων ή διεθνών οργανισμών- να κάνει ό,τι θέλει; Όπως π.χ. να μπαίνει και να βγαίνει όποτε θέλει από το ευρώ;
      Η μετάβαση από τον σύγχρονο παγκόσμιο σκληρό καπιταλισμό που βιώνουμε, σε μία νέα σοσιαλιστική οικονομική, βασισμένη στην αειφορία και τον ανθρωπισμό, έχει πολύ δρόμο. Περνάει μέσα από το συμβιβασμό του παγκόσμιου καπιταλιστικού λόμπι και των συμφερόντων του με τις νέες κοινωνικοοικονομικές απαιτήσεις. Κάθε σύστημα για να αντιμετωπιστεί θα πρέπει να διαρρηχθεί από μέσα προς τα έξω και όχι από έξω προς τα μέσα. Διότι διαφορετικά ανθίσταται, δημιουργεί αντισώματα.
      Η χώρα μας είναι πολύ αδύναμη να διαμορφώσει παγκόσμιες πολιτικές μ’ αυτόν τον τρόπο και είναι αστείο και μόνο που μιλάμε για αυτό.
      Η σημαία της σοσιαλιστικής επανάστασης που κάποιοι φωνασκούν να σηκώσει ο πρωθυπουργός είναι από επικίνδυνη, έως αστεία και γραφική.


    σχολίασε