Έχω χρησιμοποιήσει κείμενα και αποσπάσματα από βιβλία σε πολλές από τις εγκαταστάσεις, τα γλυπτά, και τα σχέδιά μου. Αυτό που μου φαίνεται ενδιαφέρον σε αυτό το συνδυασμό είναι η δυνατότητα να δειχθεί μια πλευρά του κειμένου μέσα από ένα νέο φως, η αποκάλυψη της “άλλης¨του πλευράς (όσον αφορά πολιτικά ή θρησκευτικά κείμενα για παράδειγμα). Σε αυτά τα δύο σχέδια το κείμενο του Πλάτωνα είναι αναγνώσιμο και οπτικό, είναι ταυτόχρονα ένα κείμενο και μια εικόνα.

Κατά μία έννοια η παραδοσιακή διαφοροποίηση μεταξύ εικόνας και κειμένου διαγράφεται ή τουλάχιστον θολώνει. Η καθαρότητα της γραπτής φιλοσοφίας μολύνεται από μια οπτική παρέμβαση. Το γεγονός ότι αυτό συμβαίνει εντός – από όλους τους χώρους -του κειμένου της Πολιτείας του Πλάτωνα (την επιτομή της κλασσικής φιλοσοφίας και πολιτικής σκέψης) δίνει μια ειρωνική διάθεση. Αυτή η από το ένα μέσο σε ένα άλλο μας επιτρέπει ακόμα να ξανα-διαβάσουμε τον Πλάτωνα. Μας επιτρέπει να τοποθετήσουμε πλάι-πλάι τη σύγχρονη ιστορία και πολιτική (τον George W. Bush, την εκτέλεση του Σαντάμ δια απαγχονισμού) με ένα κείμενο της αρχαίας εποχής και να δούμε και τα δύο από μια διαφορετική οπτική γωνία.