Είναι η μοναδική ιστοσελίδα για περιβαλλοντικά θέματα με πλήρη δίγλωσση έκδοση στα Αγγλικά και τα Κινέζικα. Το chinadialogue.net προσπαθεί να προάγει τον άμεσο διάλογο ανάμεσα στη κινεζική και τις δυτικές κοινωνίες για τις κοινές περιβαλλοντικές προκλήσεις που αντιμετωπίζουν. Ο Sam Geall εξηγεί τις δυσκολίες που έχει αντιμετωπίσει ως τώρα αυτή η έκδοση αλλά και τις προοπτικές της.


Μία συνέντευξη του William McDowall και του Πάνου Παπούλια για το Re-public


William McDowall και Πάνος Παπούλιας: Με ποιους τρόπους δραστηριοποιείται το chinadialogue.net; Επιδιώκει να επηρεάσει συγκεκριμένες πολιτικές για το περιβάλλον ή προσπαθεί να δημιουργήσει ένα φόρουμ το οποίο ασχολείται με περιβαλλοντικά θέματα σε ένα συγκεκριμένο πλαίσιο;


Sam Geall: Το chinadialogue είναι ένα φόρουμ διαλόγου, πέρα από οτιδήποτε άλλο. Είναι σημαντικό εάν μέσα από αυτό το διάλογο προκύπτουν και προτάσεις για περιβαλλοντικές πολιτικές, αλλά η ιστοσελίδα δεν επικεντρώνεται ακριβώς στην συζήτηση συγκεκριμένων πολιτικών. Προσπαθεί κυρίως να ανοίξει μια ευρύτερη συζήτηση ανάμεσα στην κινέζικη κοινωνία και τη Δύση για περιβαλλοντικά θέματα. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν ζητάμε την συγγραφή κειμένων από πολιτικούς και ειδικούς – μέλη και της κινεζικής και της βρετανικής κυβέρνησης έχουν γράψει και θα συνεχίσουν να γράφουν για μας. Μας ενδιαφέρουν διάφορες πολιτικές πρωτοβουλίες αλλά δεν επικεντρωνόμαστε αποκλειστικά σε αυτές


William McDowall και Πάνος Παπούλιας: Η ιστοσελίδα σας είναι δίγλωσση, απευθύνεται τόσο στο αγγλόφωνο όσο και στο κινεζόφωνο κοινό… σε ποιο βαθμό έχει επιτύχει αυτό το εγχείρημα να εμπλέξετε και τις δύο πλευρές στη συζήτηση;


Sam Geall: Έχει λειτουργήσει αρκετά καλά ως τώρα. Περίπου οι μισοί μας αναγνώστες διαμένουν στην Κίνα και οι υπόλοιποι μισοί προέρχονται από όλες τις υπόλοιπες χώρες του κόσμου. Έχουμε ένα ευρύ αναγνωστικό κοινό στην Αφρική, τη Λατινική Αμερική, την Ευρώπη και τις ΗΠΑ, αλλά το κύριο τμήμα του προέρχεται από την Κίνα. Τα Κινέζικα είναι η περισσότερο ομιλούμενη γλώσσα στον κόσμο και αν λάβουμε υπόψη ότι τα Αγγλικά είναι η δεύτερη, σίγουρα καλύπτουμε ένα μεγάλο ποσοστό του παγκόσμιου πληθυσμού .


Το κινέζικο κοινό έχει ενεργή συμμετοχή στις συζητήσεις μέχρι τώρα. Από όσα σχόλια έχουμε λάβει, τα μισά έχουν σταλεί από κινέζους αναγνώστες – θέλουμε βέβαια να ενδυναμώσουμε αυτή τη συμμετοχή.


Αρχικά περιμέναμε ότι θα ήταν κυρίως οι κινέζοι φοιτητές οι οποίοι θα συμμετείχαν σε αυτό το εγχείρημα. Ενώ όμως το chinadialogue είναι γενικά προσβάσιμο στους Κινέζους χρήστες του Ίντερνετ, δεν είναι εφικτή αυτή την στιγμή η σύνδεση στην ιστοσελίδα από τις πανεπιστημιουπόλεις. Δεν επιτρέπεται στους φοιτητές –τουλάχιστον από το δίκτυο του πανεπιστημίου- να επισκέπτονται ιστοσελίδες των οποίων οι servers βρίσκονται στη Δύση. Αυτός ο περιορισμός έχει κατά ένα παράδοξο τρόπο ‘βοηθήσει’ την ιστοσελίδα να αποκτήσει ένα πολύ πιο ποικιλόμορφο αναγνωστικό κοινό από ότι είχαμε προβλέψει. Οι κινέζοι αναγνώστες μας προέρχονται από ένα ευρύ φάσμα ηλικιών και επιπέδων εκπαίδευσης.


Θα αναφερθώ σε ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα. Δημοσιεύσαμε πρόσφατα ένα άρθρο του Κινέζου δημοσιογράφου Yongfeng Feng για την εκποίηση των φυσικών δασών της επαρχίας Fujian σε τοπικές επιχειρήσεις. Ένα από σχόλια που δημοσιεύσαμε πάνω σε αυτό το άρθρο γράφτηκε από έναν αγρότη. Ο αγρότης αυτός κατοικεί στο γειτονικό χωριό Fuzhu και μίλησε για τον αγώνα του τοπικού αγροτικού πληθυσμού ενάντια στο κρατικά ελεγχόμενα τμήμα δασολογίας της επαρχίας.


William McDowall και Πάνος Παπούλιας: Συναρπαστικό! Αναφέρθηκες, όμως, στο ζήτημα του ελέγχου του ίντερνετ στην Κίνα. Πως έχει αντιμετωπίσει η κεντρική κινέζικη κυβέρνηση την ιστοσελίδα σας;


Sam Geall: Δεν θέλω να μιλήσω για λογαριασμό τους…Νομίζω ότι οι στόχοι μας είναι παράλληλοι με πολλές από τις επιδιώξεις της κεντρικής κινεζικής κυβέρνησης. Η ανησυχία για τα περιβαλλοντικά προβλήματα έχει αυξηθεί δραματικά στην Κίνα, ενώ υπάρχει μία γενικότερη τάση υιοθέτησης της ιδέας της αρμονικής κοινωνικής ανάπτυξης. Οπότε ναι, νομίζω ότι μοιράζονται κάποιες από τις δικές μας ανησυχίες.


Σε κάθε περίπτωση, το chinadialogue δεν προσπαθεί να συμπληρώσει κάποια έλλειψη της κοινωνία των πολιτών της Κίνας. Δρούμε περισσότερο σαν ένα κανάλι διαλόγου, το οποίο έχει κινήσει μία τεράστια συζήτηση ανάμεσα στα μέλη της εγχώριας κοινωνίας πολιτών. Αυτό που προσπαθούμε είναι να διευρύνουμε αυτή τη συζήτηση ώστε να μπορέσουν και οι πολίτες της Δύσης να κατανοήσουν τις εξελίξεις που διαδραματίζονται στην Κίνα. Ίσως με αυτό τον τρόπο θα μπορέσει να συγκροτηθεί ένας πραγματικά διεθνής διάλογος για τα περιβαλλοντικά θέματα.


William McDowall και Πάνος Παπούλιας: Μπορεί όμως ένας τέτοιος διάλογος να λειτουργήσει στην πράξη; Σκεφτόμαστε ένα σχόλιο για την έκθεση Stern που δημοσιεύθηκε στην ιστοσελίδα σας, με τον τίτλο «Κήρυγμα». Ο συγγραφέας του μηνύματος –είναι κινέζος- υποστήριζε ότι η Δύση κάνει κήρυγμα στην Κίνα για την προστασία του περιβάλλοντος. Νομίζεις, μα άλλα λόγια, ότι το αποτέλεσμα αυτού του διαλόγου θα είναι ευνοϊκό για την βιώσιμη ανάπτυξη;


Sam Geall: Σχετικά με αυτό το σχόλιο, θέλω να πω ότι αυτό που προσπαθούμε είναι να ξεπεράσουμε το αδιέξοδο που συναντάμε σε πολλές κινεζικές και δυτικές αναλύσεις πάνω σε αυτά τα θέματα. Από την μία πλευρά, υπάρχουν κινεζικές αντιδράσεις που είναι παντελώς απορριπτικές της Δύσης: ισχυρίζονται ότι η Δύση προσπαθεί να επιβάλλει στην Κίνα τους δικούς της όρους για το πώς θα πρέπει να αναπτυχθεί. Αυτού του είδους τα επιχειρήματα υποστηρίζουν ότι η Κίνα πρέπει να ακολουθήσει μία διαφορετική αναπτυξιακή οδό. Από την άλλη πλευρά, πολλοί δυτικοί αναλυτές κατηγορούν την Κίνα ότι δεν αναλαμβάνει την ευθύνη για τις εκπομπές επιβλαβών αερίων που προκαλεί, κατηγορούν τις εμπλεκόμενες πολυεθνικές εταιρίες για την περιβαλλοντική υποβάθμιση της Κίνας, κτλ. Αυτού του είδους η συζήτηση είναι εν τέλει αντιπαραγωγική.


Το chinadialogue έχει σίγουρα καταφέρει να υπερβεί αυτή την ανούσια διαμάχη, αφήνει αυτού του είδους τα επιχειρήματα στην άκρη και προσπαθεί να κρατήσει μια περισσότερο εποικοδομητική στάση. Είμαι ιδιαίτερα αισιόδοξος για την δημιουργία ενός ανοιχτού φόρουμ που θα στηρίζεται στην πεποίθηση ότι η Κίνα με τη Δύση μπορούν να μοιραστούν ένα κοινό πλαίσιο στην αντιμετώπιση των περιβαλλοντικών προβλημάτων. Είμαι, όμως, το ίδιο αισιόδοξος για το περιβαλλοντικό μέλλον της Κίνας ή για το αν θα καταφέρει το chinadialogue να προωθήσει την βιώσιμη ανάπτυξη στην Κίνα; Δεν μπορώ να πω, όλα τα σενάρια είναι πιθανά.


William McDowall και Πάνος Παπούλιας: Υπάρχει ένας αυξανόμενος αριθμός περιβαλλοντικών ΜΚΟ στην Κίνα. Ποια είναι η σχέση τους με το chinadialogue, ως τώρα;


Sam Geall: Έχουμε γίνει φορείς αρκετών θετικών αντιδράσεων από μερικούς ανθρώπους οι οποίοι δραστηριοποιούνται σε αυτές τις οργανώσεις. Όταν ξεκίνησε το chinadialogue πήραμε την απόφαση να μην συμπράξουμε με καμία ΜΚΟ από την Κίνα, είτε με αυτές που ελέγχονται από το κράτος, είτε με σχετικά ανεξάρτητες οργανώσεις που δρουν σε τοπικό επίπεδο, είτε με διεθνείς οργανώσεις. Όπως είπα, ο στόχος μας ήταν να κινήσουμε έναν διάλογο μεταξύ πολιτών που δραστηριοποιούνται σε όλους τους τομείς της κινεζικής κοινωνίας, να εμπλέξουμε ακόμα και υψηλούς κρατικούς αξιωματούχους. Για να παραμείνει αυτός ο διάλογος ανοιχτός και εποικοδομητικός θα πρέπει να μην αποκλείει καμία φωνή.


William McDowall και Πάνος Παπούλιας: Ήσουν διστακτικός όταν ξεκίνησες να ασχολείσαι με αυτό το εγχείρημα; Η Κίνα είναι μία τουλάχιστον αμφιλεγόμενη χώρα για την ανάληψη τέτοιου είδους πρωτοβουλιών, οι οποίες στηρίζονται στον ελεύθερο διάλογο και την ελεύθερη συμμετοχή.


Sam Geall: Όταν σχεδιαζόταν το chinadialogue, συμφωνήσαμε ότι το περιβάλλον ήταν το πιο επείγον ζήτημα για την Κίνα και πήραμε την απόφαση να επικεντρωθούμε στις περιβαλλοντικές προκλήσεις που η Δύση μοιράζεται με την Κίνα. Εντός της κινεζικής κοινωνίας, υπάρχει μία ευρεία συμφωνία ότι τα περιβαλλοντικά θέματα είναι άξια συζήτησης, και ότι η Κίνα οφείλει να αποκτήσει μια περισσότερο ενεργή συμμετοχή στην επίλυση τους, αφού δεν αποτελούν μόνο μια πηγή κινδύνου για το δικό τους περιβάλλον αλλά θέτουν σε κίνδυνο την οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη της χώρας.


Όσον αφορά την πολιτική κατάσταση, η Κίνα δεν είναι βέβαια ακριβώς όμοια με τη Δύση. Παρόλα αυτά, έχει αναπτυχθεί μια ζωηρή συζήτηση για το περιβάλλον εντός της κινεζικής κοινωνίας. Αυτή η συζήτηση διαδραματίζεται εντός του Κομμουνιστικού κόμματος, αλλά και έξω από αυτό: στα πανεπιστήμια, στο ίντερνετ. Νομίζω ότι το chinadialogue έχει κατορθώσει να αναδείξει μερικές από τις πτυχές αυτής της συζήτησης.


Διαβάστε ακόμα


H Isabel Hilton μιλά με τον Al Gore (στα αγγλικά)


openDemocracy


Παύλος Χατζόπουλος: Θεωρείτε ότι οι διαβουλευτικές δημοσκοπήσεις είναι ένα αντίδοτο απέναντι στην κρίση της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας;


James Fishkin: Η κρίση της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας βασίζεται στο γεγονός ότι το κοινό δεν είναι καλά πληροφορημένο. Υπάρχει η αντίληψη, που είναι διαδεδομένη σε όλο τον κόσμο, ότι οι προνομιούχοι παίρνουν αποφάσεις με γνώμονα το προσωπικό τους συμφέρον , ή αγνοώντας τους προβληματισμούς, τις αξίες, και τις αντιλήψεις των πολιτών. Οι μηχανισμοί μέσω των οποίων εκφράζουν τις απόψεις τους οι πολίτες απέχουν πολύ από το να είναι αντιπροσωπευτικοί και ο κόσμος δεν έχει αρκετά κίνητρα για να διερευνήσει πολύπλοκα ζητήματα επειδή ακριβώς είναι υποχρεωμένος να βγάζει τα προς το ζην και να φροντίζει τις οικογένειά του. Όλα αυτά είναι προβλήματα που αντανακλούν την απόσταση που υπάρχει ανάμεσα στο πλατύ κοινό και τις ελίτ.


Εκείνο που προσφέρει η διαβουλευτική δημοσκόπηση, η οποία βασίζεται σε μια αρχαία Αθηναϊκή ιδέα, είναι ότι παίρνει ένα τυχαίο δείγμα πολιτών και δημιουργεί έναν μικρόκοσμο του κοινού που μπορεί να συμμετέχει συλλογικά και να πληροφορηθεί περισσότερο και εν συνεχεία να εκφράσει τις απόψεις του εκ μέρους των υπόλοιπων πολιτών. Οι απλές δημοσκοπήσεις αντιπροσωπεύουν αυτά που σκέφτεται το κοινό όταν δεν δίνει ιδιαίτερη προσοχή. Οι διαβουλευτικές δημοσκοπήσεις αντιπροσωπεύουν το τι θα σκεφτόταν το κοινό εάν στρατευόταν και πληροφορούνταν σοβαρά με σκοπό να εκφράσει τι πραγματικά πιστεύει μετά από ώριμη σκέψη. Επομένως, η διαβουλευτική δημοσκόπηση μπορεί να προσφέρει χρήσιμα δεδομένα τόσο στην χάραξη πολιτικών όσο και στην πολιτική γενικότερα.


Π.Χ.: Θα μπορούσαν οι διαβουλευτικές δημοσκοπήσεις να βοηθήσουν στην αύξηση της συμμετοχής των πολιτών στην πολιτική γενικότερα;


J.F.: Οι διαβουλευτικές δημοσκοπήσεις υπηρετούν δυο βασικές αξίες: την πολιτική ισότητα και τη συμμετοχική. Στην πράξη οι διαβουλευτικές δημοσκοπήσεις εκπροσωπούν δυνητικά όλους τους πολίτες: ο καθένας έχει ίσες ευκαιρίες να περιληφθεί στο τυχαίο δείγμα. Υπάρχει δε η τάση όσοι συμμετέχουν σε μια διαβουλευτική δημοσκόπηση να συμμετέχουν περαιτέρω στην πολιτική. Φυσικά μόνο μερικές εκατοντάδες άνθρωποι παίρνουν μέρος σε κάθε πείραμα. Εάν οι διαβουλευτικές δημοσκοπήσεις διαδίδονταν όπως συνηθιζόταν στην αρχαία Αθήνα με τους κληρωτούς μικρόκοσμους , τότε θα μπορούσαμε να διαδώσουμε το ήθος της συμμετοχής. Στην αρχαία Αθήνα κάθε πολίτης γνώριζε ότι κάποια στιγμή θα κληθεί να υπηρετήσει με κάποια ιδιότητα.


Επομένως οι διαβουλευτικές δημοσκοπήσεις ευνοούν την συμμετοχή με την έννοια ότι φέρνουν τους απλούς πολίτες κοντά στην πολιτική σε συνθήκες όπου μπορούν πραγματικά να σκεφτούν γύρω από τα ζητήματα που είναι σημαντικά για τους ίδιους και να λάβουν απαντήσεις στα ερωτήματά τους. Ένας από τους βασικούς στόχους της συμμετοχικής δημοκρατικής θεωρίας είναι η πολιτική ισότητα: η διαβουλευτική δημοσκόπηση χωρίς αμφιβολία την προωθεί. Ένας δεύτερος στόχος της συμμετοχικής δημοκρατικής θεωρίας είναι να ωθήσει όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους να συμμετέχουν: παρόλο που η διαβουλευτική δημοσκόπηση δεν αποδίδει εξίσου καλά σε αυτόν τον τομέα, προωθεί και αυτόν τον στόχο.


Π.Χ: Έχετε πραγματοποιήσει μια σειρά από διαβουλευτικές δημοσκοπήσεις στην Κίνα. Μπορεί αυτό να μοιάζει παράδοξο καθώς δεν έχει εγκαθιδρυθεί η αντιπροσωπευτική δημοκρατία στην χώρα αυτή.


J.F.: Είναι βέβαιο ότι εμάς μας εξέπληξε. Αρχικά σκεφτήκαμε ότι η διαβουλευτική δημοκρατία είναι μια ιδιαίτερα αναπτυγμένη μορφή δημοκρατίας και στα πλαίσια της Κίνας δεν φαινόταν, με μια πρώτη ματιά, να υπόσχεται πολλά. Στο τοπικό επίπεδο, όμως, οι κυβερνητικοί εκπρόσωποι έχουν σημαντική αυτονομία στην Κίνα και αναζητούν τρόπους να συμβουλευτούν το κοινό. Είχαν ήδη εφαρμόσει ένα είδος διαβουλευτικών δημοσκοπήσεων, αλλά δεν ήταν ικανοποιημένοι με το συγκεκριμένο είδος. Αυτές ονομάζονταν «συναντήσεις ειλικρινών δημοκρατικών συζητήσεων». Εμείς τους βοηθήσαμε να κάνουν αυτό που σήμερα ονομάζεται στην Κίνα «επιστημονικές συναντήσεις ειλικρινών δημοκρατικών συζητήσεων». Στην αρχική τους μορφή δεν υπήρχαν εχέγγυα ότι το δείγμα θα ήταν αντιπροσωπευτικό του συνόλου του πληθυσμού, οι πιο υψηλά ιστάμενοι κυριαρχούσαν στις συζητήσεις, και δεν υπήρχαν διαδικασίες λήψης αποφάσεων.


Εκείνο, όμως, που μας ξάφνιασε ήταν ότι δύο από τα αυταρχικά κληροδοτήματα του Κινεζικού συστήματος διευκόλυναν την διαβουλευτική δημοσκόπηση. Πρώτον, όλοι σχεδόν οι συμμετέχοντες που κλήθηκαν, ήρθαν στις συναντήσεις. Δεύτερον, όταν μας βεβαίωσαν ότι η διαδικασία θα ήταν εξισορροπημένη και ότι θα είχαμε υποστηρικτές όλων των διαφορετικών προτάσεων προς συζήτηση, υποσχέθηκαν επίσης ότι θα εφαρμόσουν τα αποτελέσματα. Και κράτησαν τον λόγο τους: εφάρμοσαν τα αποτελέσματα παρόλο που τους προκάλεσαν έκπληξη. Δηλαδή περίμεναν ότι οι πολίτες θα διάλεγαν τα σχέδια για την βελτίωση των υποδομών, που θα βοηθούσαν την οικονομική ανάπτυξη, κυρίως την κατασκευή πολύ περισσότερων δρόμων και λεωφόρων. Αντίθετα εκείνο που ήθελε ο κόσμος ήταν η υλοποίηση προγραμμάτων διαχείρισης αποχετεύσεων, ήθελαν καθαρό νερό, ήθελαν ένα συνολικό περιβαλλοντολογικό πρόγραμμα, και ήθελαν χώρους αναψυχής του λαού αντί για μια στιλάτη κεντρική πλατεία. Όλα αυτά θεωρήθηκαν πολύ πιο σημαντικά και σήμερα έχουν κατασκευαστεί.


Το διαβουλευτικό πείραμα απαιτούσε προσαρμογές καθώς στην Κίνα οι αποφάσεις πρέπει να πληρούν τρία κριτήρια: υποτίθεται ότι πρέπει να είναι επιστημονικές, δημοκρατικές, και νόμιμες. Οι Κινέζοι εκπρόσωποι συμφώνησαν ότι η διαβουλευτική δημοσκόπηση είναι επιστημονική, θεωρήθηκε επίσης δημοκρατική διότι περιλάμβανε ένα τυχαίο δείγμα των πολιτών, αλλά σε σχέση με την νομιμότητά της κληθήκαμε να υποστηρίξουμε την υπόθεση μας στο Λαϊκό Κογκρέσο. Ο τοπικός αρχηγός του κόμματος το κατέθεσε στο Κογκρέσο και έγινε δεκτό. Έχουμε αρχίσει να αναπαράγουμε αυτό το εγχείρημα σε διαφορετικές περιοχές της Κίνας.


Π.Χ.: Όσοι ασκούν κριτική στη διαβουλευτική δημοσκόπηση υποστηρίζουν ότι βασίζεται σε μια «ισχνή» αντίληψη της δημοκρατίας. Δηλαδή, ότι δίνει την δυνατότητα επιλογής από μια σειρά προτάσεων, αλλά δεν θέτει το ερώτημα του γιατί εξαρχής αυτές οι συγκεκριμένες προτάσεις θα πρέπει να διαμορφώνουν τους ορίζοντές της σκέψης μας. Πως θα απαντούσατε σε αυτό το επιχείρημα;


J.F.: Διαφωνώ. Η διαβουλευτική δημοσκόπηση προσφέρει μια «ευρεία» αντίληψη της δημοκρατίας. Αυτό που έχουμε σήμερα είναι μια δημοκρατία των σλόγκαν, η οποία βασίζεται στις αόριστες εντυπώσεις του κοινού πάνω σε πολιτικά σλόγκαν και στους τίτλους των ειδήσεων και την επιστήμη της διαχείρισης των εντυπώσεων. Η διαβουλευτική δημοσκόπηση αναγκάζει τους πολίτες να αντιμετωπίσουν τους πραγματικούς συμβιβασμούς που επηρεάζουν τις δημόσιες πολιτικές, που επηρεάζουν την ζωή τους, και τους βάζει να τα βγάλουν πέρα με τις διαβουλεύσεις. Η ουσία του πράγματος είναι το ζύγισμα: να ζυγίζεις τις αξίες που εμπεριέχονται σε κάθε πρόγραμμα δράσης σε αντίθεση με εναλλακτικά προγράμματα δράσης, να συνειδητοποιείς ότι κάθε επιλογή έχει καλές και κακές πλευρές, και να το κάνεις με βάση όχι την ελεγχόμενη κακο-πληροφόρηση αλλά την πραγματική πληροφορία. Η διαβουλευτική δημοσκόπηση αφορά πραγματικές αποφάσεις: αποφάσεις για την επιλογή υποψηφίων, όπως στο Μαρούσι, αποφάσεις για ζητήματα πολιτικής, όπως στην Κίνα ή το Τέξας. Οι συμμετέχοντες σε αυτές τις περιπτώσεις μίλησαν ανοιχτά για αυτά τα ζητήματα που τέθηκαν υπό συζήτηση.


Πολύ συχνά, όμως, η διαβουλευτικές δημοσκοπήσεις εγείρουν νέα ζητήματα. Όταν πραγματοποιήσαμε την διαβουλευτική δημοσκόπηση που μεταδόθηκε τηλεοπτικά σε εθνικό επίπεδο σχετικά με την υιοθέτηση του Ευρώ στην Δανία, το κοινό αυθόρμητα και συστηματικά έθεσε ένα ζήτημα που δεν είχε αναφερθεί προηγουμένως στον δημόσιο πολιτικό διάλογο. Αυτό αφορούσε το πώς θα επηρεαστεί το κράτος πρόνοιας της Δανίας από την είσοδος στην ευρωζώνη και, ειδικότερα, το συνταξιοδοτικό σύστημα. Δεδομένων των φόρων που πληρώνουν οι Δανοί πολίτες, η επίδραση στο συνταξιοδοτικό σύστημα αναδείχτηκε σε πρωτεύον ζήτημα. Το κοινό συχνά αναδιατυπώνει τα ζητήματα ή θέτει νέα ζητήματα. Στην διαβουλευτική δημοσκόπηση του 1996 στο Όστιν του Τέξας, οι συμμετέχοντες επικέντρωσαν την προσοχή τους στην εργασία και την οικονομία, ενώ οι υποψήφιοι ήταν εντελώς απροετοίμαστοι για κάτι τέτοιο. Αργότερα κατά την διάρκεια των εκλογών για την ανάδειξη των υποψηφίων, αυτά αποτέλεσαν τα κυρίαρχα ζητήματα που καθόρισαν τις εκλογές.


Θα έλεγα ότι οι διαβουλευτικές δημοσκοπήσεις επιτρέπουν την ανάδειξη ζητημάτων από τους πολίτες, με σοβαρό, υπεύθυνο και αντιπροσωπευτικό τρόπο. Αυτό που γενικά συμβαίνει σήμερα είναι ότι τα πολιτικά ζητήματα αναδεικνύονται από δυναμικές μειοψηφίες που αυτό-επιλέγονται. Επομένως, πιστεύω ότι η διαβουλευτική δημοσκόπηση είναι «ευρεία» και όχι «ισχνή», προέρχεται από την βάση και όχι από την κορυφή.


Διαβάστε ακόμα


Κέντρο για τη διαβουλευτική δημοκρατία


To έθνος σε ένα δωμάτιο (στα Αγγλικά)

Οι φωτογραφίες από τη σειρά Εικόνες Ιστορίας είναι για ιστορίες, με τη μορφή πόλεων στην Κίνα, που είτε κατεδαφίζονται είτε δημιουργούνται στην παρούσα συγκυρία. Είναι για ιστορίες του παρελθόντος, με τη μορφή παραδοσιακών κτιρίων και γειτονιών, αστικών ιστών, και φυσικών τοπίων, που έχουν ξεκινήσει να διαγράφονται. Είναι για την απουσία ιστοριών, με τη μορφή εργοταξίων, που οικοδομούνται πάνω σε μία διαγραφή του παρελθόντος τόσο ολοκληρωτική που κάποιος δεν θα γνωρίσει ποτέ ότι αυτό το παρελθόν κάποτε υπήρξε. Και είναι για την προσμονή μελλοντικών ιστοριών, που δεν έχουν ακόμη εκτυλιχθεί, με τη μορφή πρόσφατα χτισμένων πόλεων.

Jiaochangkou, Yuzhong District, Chonqing, China, 2003
C-Print
© Sze Tsung Leong, Courtesy Yossi Milo Gallery, NYC