Δικαιούται ο κ. Καραμανλής μια δεύτερη ευκαιρία;
Αφού σε όλες τις συζητήσεις στα μέσα ενημέρωσης οι εκπρόσωποι της απερχόμενης κυβέρνησης και ο ίδιος ο κ. Καραμανλής δεν μπορούν να δώσουν καμία πειστική απάντηση για την παντελή έλλειψη θετικού έργου στα χρόνια της ¨νέας διακυβέρνησης¨(αν εξαιρέσουμε τη μόνη ¨μεταρρύθμιση¨ που ήταν η απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων για τους νέους εργαζόμενους στις ΔΕΚΟ στην οποία έδωσαν προτεραιότητα..) , κάνουν πως δεν βλέπουν την αύξηση της διαφθοράς και μάλιστα σε ανώτατο επίπεδο, αντιπαρέρχονται την αθέτηση όλων των προεκλογικών τους υποσχέσεων με το επιχείρημα ότι δεν πρόλαβαν να υλοποιήσουν το έργο τους.
Είχαν ακόμη 6μηνη θητεία. Τι τους εμπόδισε να ολοκληρώσουν το έργο τους να ψηφίσουν τον φιλολαϊκό προϋπολογισμό τους και μετά να ζητήσουν την επιβράβευση του λαού;
Τέλος ζητούν μια δεύτερη ευκαιρία την οποία συνήθως είχαν οι προηγούμενοι πρωθυπουργοί μετά τη μεταπολίτευση. Στην επόμενη τετραετία αν τους εμπιστευθεί ο λαός θα ολοκληρώσουν το έργο τους. Δεν ξέρω γιατί, αλλά εμένα αυτό σαν απειλή μου ακούγεται και όχι σαν υπόσχεση. Η ολοκλήρωση του έργου τους θα σημαίνει ότι έχει μείνει όρθιο από το κράτος δικαίου θα κατεδαφιστεί, ότι έχει μείνει από τα εργασιακά δικαιώματα θα καταργηθεί, όσες μεγάλες ελληνικές επιχειρήσεις υπάρχουν ακόμη θα ξεπουληθούν (αλήθεια τι θα έχει απομείνει από την Εθνική Τράπεζα, τον ΟΤΕ, τη ΔΕΗ μετά την ¨ολοκλήρωση¨ του έργου τους), η διαφθορά και ο χρηματισμός ημετέρων θα γίνει καθεστώς, το κομματικό κράτος θα θριαμβεύσει, οι κουμπάροι θα ζήσουν καλά και εμείς χειρότερα (μήπως και τα εναπομείναντα δάση…δεν τολμώ ούτε να το γράψω…)
Οι ηγέτες στους οποίους δόθηκε μια δεύτερη ευκαιρία είχαν αποδείξει ότι προχωρούσαν προς τη σωστή κατεύθυνση τη χώρα μας, έθεταν κάποιες σωστές βάσεις και ο λαός είχε τη διάθεση να τους δώσει μια ακόμη τετραετία. Αντίθετα ο απερχόμενος πρωθυπουργός (όπως έγινε και στην περίπτωση του Μητσοτάκη) δεν δικαιούται μια δεύτερη ευκαιρία γιατί αντί να διορθώσει τα λάθη και τις παραλήψεις της κυβέρνησης Σημίτη, κατάστρεψε και ότι θετικό βρήκε σε όλους τους τομείς. Αποδείχθηκε ότι πίσω από το κατασκευασμένο προφίλ του ικανού και στιβαρού ηγέτη , δεν υπάρχουν ούτε τα στοιχειώδη προσόντα για ένα αρχηγό κράτους αφού στάθηκε κατώτερος των περιστάσεων όχι μόνο σε περιόδους κρίσεων αλλά και σε θέματα καθημερινής διαχείρισης. Όσο για την ικανότητα επιλογής συνεργατών και μελών της κυβέρνησης δεν χρειάζεται να πω τίποτε..
Αντίθετα ο Γιώργος Παπανδρέου δικαιούται μια πρώτη ευκαιρία, μόνο και μόνο γιατί δεν μοιάζει καθόλου με τους παλιούς κομματάρχες που με αθέμιτους τρόπους εξασφάλιζαν την άνοδό τους στην εξουσία. Είναι αληθινός δημοκράτης, ανοικτός σε καινούργιες ιδέες, τον χαρακτηρίζει ευθύτητα και απλότητα. θα μπορούσε να είναι ένας από μας και πιστεύω ότι νοιάζεται για μας και όχι για τα συμφέροντα των λίγων.
Τέλος για όσους θέλουν να διαμαρτυρηθούν είτε επιλέγοντας την αποχή ή τα μικρότερα κόμματα θα ήθελα να σκεφτούν ότι τη Δευτέρα θα έχουμε μια κυβέρνηση. Αν συνειδητά συμφωνούν με τις θέσεις αυτών των κομμάτων και πιστεύουν ότι προσφέρουν στη χώρα, φυσικά και θα πρέπει να τα υποστηρίξουν. Αν όμως τα ψηφίσουν ως αντίδραση στο ¨δικομματισμό¨ ας καταλάβουν επιτέλους ότι τα τριάμισυ χρόνια δεν μας κυβέρνησε ο δικομματισμός αλλά μια αδίστακτη Νέα Δεξιά και ας αποφασίσουν τι κυβέρνηση θέλουν.
Σκέφτομαι με τρόμο τα σαρδόνια χαμόγελα και την αλαζονεία τους αν η ψήφος ¨διαμαρτυρίας¨ τους επιτρέψει να πάρουν πάλι την εξουσία.