left right

Εντύπωση μου έχει κάνει όχι μόνο η αντίδραση της κυβέρνησης στις πολλές – και δίκαιες επί της ουσίας – κριτικές που της έχουν ασκηθεί για το χειρισμό των πυρκαγιών της καλοκαιρινής περιόδου αλλά και η αντίδραση πολλών συμπολιτών μας στις κριτικές αυτές.

Εν συντομία, ο κ. Καραμανλής προσωπικά, αλλά και το κόμμα της ΝΔ συνολικά μαζί με κάποια συμπαθή προς την κεντροδεξιά κυβέρνηση ΜΜΕ, αντιπροβάλλουν σε οποιαδήποτε κριτική ασκηθεί στους χειρισμούς της κυβέρνησης το επιχείρημα ότι η εν λόγω κριτική αφορά μία εθνική τραγωδία και συνεπώς προσβάλει τους πληγέντες από τις πυρκαγιές ενώ την ίδια στιγμή είναι και δυσμενής για τα συμφέροντα της Ελλάδος.

Η παραπάνω θέση είναι τόσο αδύναμη στην επιχειρηματολογία της όσο και επικίνδυνη εφόσον εκφράζεται στα πλαίσια ενός δημοκρατικού πολιτεύματος. (more…)

Την ατζέντα, όσα συζητούμε δηλαδή, την έθεσε και την τροφοδότησε η κυβέρνηση.

Από την αρχή έβαλε -ορθά- το ζήτημα της καθημερινότητας του πολίτη ως πρώτο στόχο της διακυβέρνησης της.

Στο δρόμο όμως φαίνεται ότι το μεγαλύτερο ζήτημα έγινε η διαχείριση της κυβερνητικής καθημερινότητας. Ο διάλογος πέρασε στην κοινωνία με τη μορφή του “ωχ παναγιά μου! τι κάνουμε τώρα;”.

Η πυρόσβεση, μεταφορικά και πραγματικά, έγινε κανόνας και όχι εξαίρεση. Η πρόβλεψη, πόσο μάλλον η πρόληψη, της κυβέρνησης δείχνουν να τελείωσαν στο κυβερνητικό πρόγραμμα του 2000, το οποίο φτιάχθηκε με ορίζοντα οκταετίας. (περισσότερα)

Είναι διεθνώς αναγνωρίσιμο ότι υπάρχει ερώτημα. Ερώτημα που εκπλήσσεται κανείς, γιατί υπάρχει,πως υπάρχει και αν πρέπει να υπάρχει. Ερώτημα που λέει τι είναι αριστερά και  δεξιά σήμερα και ποιες οι διάφορες τους. Αν έρθει κανείς πίσω, στην πρώτη φορά που ψήφισε θα δει ότι και τότε ρωτούσε τι είναι δεξιά και τι είναι αριστερά. Εκείνο που εισέπραττε όμως ήταν και από τις δυο πλευρές, παρε το ψηφοδέλτιο και ρίξτω. Σε όλα τα κόμματα υπήρχαν άτομα που να ανήκουν στον αριστερό χώρο και να σκέπτονται δεξιά ή και το αντίστροφο να ανήκουν στην δεξιά και να σκέπτονται αριστερά. (more…)

Αν έπρεπε κάποιος να διαλέξει ένα πεδίο γύρω από το οποίο τίθεται διαχωριστική γραμμή διεθνώς ανάμεσα στις ιδέες και πολιτικές των προοδευτικών και των συντηρητικών κομμάτων αυτό –νομίζω ότι– θα ήταν η θεσμοθέτηση δικαιωμάτων και πολιτικών για την οικογένεια.

Για τους συντηρητικούς η έννοια της οικογένειας είναι κάτι το οποίο συνήθως δεν πρέπει να το πειράζουμε ιδιαίτερα γιατί είναι μια έννοια διαχρονική που κάθε αλλαγή του θεσμικού πλαισίου προστασίας της θα απειλούσε την παράδοση, τα ήθη και τη συνοχή μιας κοινωνίας γενικότερα. (more…)

Η σύγκρουση μεταξύ νεοφιλελευθερισμού και σοσιαλισμού είναι σήμερα ένα από τα κυρίαρχα πολιτικά φαινόμενα στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Στη χώρα μας αυτή η σύγκρουση, που εκφράζεται ως αντιπαράθεση αριστεράς – δεξιάς, είναι εντονότερη λόγω των ιστορικών καταβολών από την περίοδο της εθνικής αντίστασης μέχρι σήμερα. Επιπλέον, έχει ιδιαίτερα χαρακτηριστικά  εξαιτίας της αδιαμφισβήτητης υπεροχής του κοινωνικού έργου και των αγώνων που έδωσε το προοδευτικό-δημοκρατικό κίνημα σε σύγκριση  με τη διαδρομή και την πολιτεία της δεξιάς. (more…)

Η αποτυχία της κυβέρνησης στην καταπολέμηση των πυρκαγιών αυτό το καλοκαίρι και η απορύθμιση του κρατικού μηχανισμού χρειάζονται σοβαρή ανάλυση. Βεβαίως υπάρχει θέμα ικανότητας αρκετών προσώπων από αυτούς που τοποθέτησε η σημερινή κυβέρνηση ως επικεφαλής σε  διάφορα επίπεδα διοίκησης και διαχείρισης. Όπως επίσης υπάρχει τουλάχιστον έλλειψη ευθυκρισίας των πολιτικών προϊσταμένων που έκαναν αυτές τις τοποθετήσεις. Κυρίως όμως αναδεικνύεται η αντίληψη της ΝΔ για την άσκηση πολιτικής και για το πώς αντιλήφθηκε την άνοδο της στην εξουσία. (more…)

Διαβάζουμε στην κομματική έκδοση της Νέας Δημοκρατίας «Πολιτικός Λόγος» αρ. 69 της 17ης Ιουλίου 2007:

Μείζονος σημασίας μεταρρυθμίσεις στη Νέα τετραετία είναι :

1. Η αναθεώρηση του άρθρου 16
2. Η επίλυση (sic) του ασφαλιστικού
3. Η συνέχιση της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης
4. Η ολοκλήρωση της διοικητικής μεταρρύθμισης και η διαμόρφωση της νέας διοικητικής δομής της χώρας

Οι προτεραιότητες αυτές είναι που διαφοροποιούν σήμερα και το ΠΑΣΟΚ όπως και τα κόμματα της αριστεράς από την ΝΔ. (more…)

Οι πρόσφατες καταστροφικές πυρκαγιές ανέδειξαν πέραν των άλλων και τα «συντηρητικά» αντανακλαστικά της Νέας Δημοκρατίας στην επικοινωνιακή διαχείριση των κρίσεων. Έτσι είχαμε για παράδειγμα την πιστή αντιγραφή ενός μοντέλου επικοινωνιακής διαχείρισης των κρίσεων, που ακολούθησαν και άλλες συντηρητικές κυβερνήσεις ανά τον κόσμο (Μπους 11ή Σεπτεμβρίου, Αθνάρ 11 Μαρτίου κλπ).

Σε αυτά το μοντέλα το μείζων είναι η ανάδειξη του «εχθρού». Κατά παράδοση ο εχθρός είναι εξωτερικός (αποσχιστικό κίνημα στην Ισπανία). Για τον Μπους ήταν ο Μπιν Λάντεν, για τον Καραμανλή οι Ουτσεκάδες. (more…)

Τη μία όψη του νομίσματος την ξέρει όλος ο ελληνικός λαός καλά: αυτή η κυβέρνηση δεν πρέπει –δεν δικαιούται- να ξαναψηφιστεί, γιατί είχε πρωτοφανώς αρνητικές επιδόσεις σε όλους τους τομείς, πήγε τη χώρα πίσω και κάτω, την έκαψε -μεταφορικά αλλά, δυστυχώς, και κυριολεκτικά. Η αντικειμενική αυτή πραγματικότητα δεν θα πρέπει ωστόσο να μας κάνει να αδιαφορήσουμε για την άλλη όψη, αυτή που αφορά το δικό μας Κίνημα, την πορεία του, τις αλλαγές και τις προοπτικές του. Και κυρίως τις διαφορές του με τη Νέα Δημοκρατία και τη Δεξιά, σε πείσμα του ιδεολογικού πολτού της εποχής και των αμφισημιών του ίδιου του ΠΑΣΟΚ. Θα ήθελα να καταθέσω τη γνώμη μου για διαφορές σε τρία επίπεδα: κομματικής οργάνωσης και δυναμικής – κυβερνητικών επιλογών – προγραμματικού/ιδεολογικού λόγου και πράξης. Θα πρότεινα μάλιστα η σύγκριση να γίνει με όρους απεύθυνσης στον πολίτη –στο μυαλό και την ψυχή του. (more…)

Εκλογές. Η στιγμή που ο λαός λαμβάνει τις αποφάσεις του για τα επόμενα 4 χρόνια. Σωστά; ΛΑΘΟΣ.

Δεν εκχωρούμε το δικαίωμά μας να λαμβάνουμε μέρος στις αποφάσεις για τα επόμενα τέσσερα χρόνια -δεν έχουμε αυτή την πολυτέλεια πια. Ζούμε σε μία εποχή μεγάλων ταχυτήτων. Οι αποφάσεις που πήραμε για ένα θέμα πριν από 3 ή 4 χρόνια είναι σχεδόν σίγουρο ότι θα χρειαστεί να αναπροσαρμοστούν σε νέα δεδομένα ίσως και πριν εφαρμοστούν. Πολύ περισσότερο αν μιλάμε για θέματα όπως το ασφαλιστικό που έχουν βάθος χρόνου πολλές δεκαετίες. (more…)

Τις τελευταίες αυτές δραματικές μέρες μια ευχή γεννήθηκε μέσα στο μυαλό μου. Να γινότανε λέει η Ελλάδα για λίγες μέρες Ιαπωνία! Να ξυπνήσουμε αύριο και να διαπιστώσουμε πως η μισή και βάλε πολιτική και πνευματική ηγεσία (ασχέτως στενά κομματικής τοποθετήσεως) του τόπου απλώς απουσιάζει… (more…)